Wat zijn de gevolgen van de terugtrekking van de VS uit het Klimaatakkoord van Parijs?

Op 20 januari 2025 tekende president Trump een 𝘦𝘹𝘦𝘤𝘶𝘵𝘪𝘷𝘦 𝘰𝘳𝘥𝘦𝘳 om de VS uit het Parijsakkoord terug te trekken. De formele uitstap ging op 27 januari 2026 in werking. Het is de tweede keer: Trump deed hetzelfde in 2017, Biden trad opnieuw toe in 2021.

Door de terugtrekking heeft de VS geen nationale klimaatdoelstelling meer ingediend bij de VN en draagt niet meer bij aan het Green Climate Fund. Federale steun voor carbon markets valt weg. Dat creëert onzekerheid, met name voor Amerikaanse projectontwikkelaars die afhankelijk zijn van langetermijnopbrengsten uit carbon credit-verkoop.

Het uitstappen van de VS heeft géén invloed op CORSIA. Dit is een ICAO-mechanisme en daarmee ongerelateerd aan het Parijsakkoord. Ook Artikel 6 gaat door: Japan, Zuid-Korea en nu ook de EU plannen actief gebruik van internationale carbon credits. En, tijdens Trumps eerste termijn groeide de vrijwillige koolstofmarkt wereldwijd met meer dan 300%: de private sector compenseert daar waar overheden terugtrekken.

Voor Europa verandert er weinig aan de fundamenten: de EU-regelgeving - zoals CSRD, EU ETS-1 en -2, CBAM en de 2040-doelstelling - staat los van het Parijsakkoord en wordt door Brussel autonoom uitgerold.

De VS-uitstap is relevant nieuws. Maar voor Europese bedrijven en investeerders verandert de onderliggende marktlogica niet. En áls er al iets zou veranderen, dan zou het de positie van Europa als het nieuwe centrum van koolstofmarktregulering alleen maar versterken.